Tanginang february 14, 2012

KUNG HINDI NGA LANG AKO INULANAN NG PUTANGINANG BAD VIBES OH.

FUCK. FUCK. FUCK FUCK FUCK FUCK YOU. 

Inis na inis ako sa lahat ng tao dito sa bahay. SRSLY?! Hindi na kayo naawa sa akin. I know nature ko ang maging tamad, pero yung PAGKA-ISAHAN NIYO AKO? MAGKAMPIHAN KAYONG LAHAT? GAGO U?! -.-

Ayan. Nagkampihan na ang magaling kong nanay at lola. Then what’s next?! 

Punyeta talaga. Nakakainis. Bad trip na bad trip ako. KANINA PANG UMAGA!

Syempre, regarding money and my allowance nanaman.

Ayoko na ng ganitong buhay, PWEDE BA?! HINDI BA PWEDENG BILHAN KO DIN SARILI KO NG MGA GAMIT NA GUSTO KO?! UTANG NA LOOB! Punyeta! 

Isa lang pantalon ko, kaya nung nagka pera ako bumili ako ng isa pa para DALAWA NA ANG PUTANGINANG PANTALON KO. Ngayon may pera ulit ako at kelangan ko ng antipara, nagpagawa ako. TAPOS TATANUNGIN NIYO BA’T ANG BILIS MAUBOS NG PERA KO?! Putangina! Ang bobo nyo! Daaaamn! NAKAKAINIS! SERYOSO!

FUCK!

Pwede ba akong mamuhay ng tahimik?! Yung MINSAN na nga lang akong humingi ng pera, KAILANGAN PA TALAGANG SERMONAN! 

KUNG HINDI LANG KITA MAHAL, AT KUNG WALA LANG AKONG RESPETO SA’YO AT KUNG HINDI LANG AKO BOBO, malamang kanina pa kita inaway, MOMMY. Seriously. OO, with proper spelling ako ngayon kasi bullshit kayong lahat. Tangina.

Srsly, mom? Nagpadala ka ng dalawang box na puro pagkain at damit, pero ni isang damit wala akong nakuha. Nagpadala ka nga ng pera, hindi pa kasya pang isang bwan. Hihingi ako ng extra money para sa PUTANGINANG PGS NIGHT na yan, ayaw mo kong bigyan? ANO BA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Ayoko na. </3

Money has always been my problem.

IKAW BA NAMAN IWAN NG NANAY AT TATAY MO, GUSTO MO?!

Fuck this life. 

Tanginang february 14, 2012

KUNG HINDI NGA LANG AKO INULANAN NG PUTANGINANG BAD VIBES OH.

FUCK. FUCK. FUCK FUCK FUCK FUCK YOU. 

Inis na inis ako sa lahat ng tao dito sa bahay. SRSLY?! Hindi na kayo naawa sa akin. I know nature ko ang maging tamad, pero yung PAGKA-ISAHAN NIYO AKO? MAGKAMPIHAN KAYONG LAHAT? GAGO U?! -.-

Ayan. Nagkampihan na ang magaling kong nanay at lola. Then what’s next?! 

Punyeta talaga. Nakakainis. Bad trip na bad trip ako. KANINA PANG UMAGA!

Syempre, regarding money and my allowance nanaman.

Ayoko na ng ganitong buhay, PWEDE BA?! HINDI BA PWEDENG BILHAN KO DIN SARILI KO NG MGA GAMIT NA GUSTO KO?! UTANG NA LOOB! Punyeta! 

Isa lang pantalon ko, kaya nung nagka pera ako bumili ako ng isa pa para DALAWA NA ANG PUTANGINANG PANTALON KO. Ngayon may pera ulit ako at kelangan ko ng antipara, nagpagawa ako. TAPOS TATANUNGIN NIYO BA’T ANG BILIS MAUBOS NG PERA KO?! Putangina! Ang bobo nyo! Daaaamn! NAKAKAINIS! SERYOSO!

FUCK!

Pwede ba akong mamuhay ng tahimik?! Yung MINSAN na nga lang akong humingi ng pera, KAILANGAN PA TALAGANG SERMONAN! 

KUNG HINDI LANG KITA MAHAL, AT KUNG WALA LANG AKONG RESPETO SA’YO AT KUNG HINDI LANG AKO BOBO, malamang kanina pa kita inaway, MOMMY. Seriously. OO, with proper spelling ako ngayon kasi bullshit kayong lahat. Tangina.

Srsly, mom? Nagpadala ka ng dalawang box na puro pagkain at damit, pero ni isang damit wala akong nakuha. Nagpadala ka nga ng pera, hindi pa kasya pang isang bwan. Hihingi ako ng extra money para sa PUTANGINANG PGS NIGHT na yan, ayaw mo kong bigyan? ANO BA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Ayoko na. </3

Money has always been my problem.

IKAW BA NAMAN IWAN NG NANAY AT TATAY MO, GUSTO MO?!

Fuck this life. 

leilockheart:

Your knife, my back. My gun, your head.

leilockheart:

Your knife, my back. My gun, your head.

February 11, 2012

I had the most amazing day.

Fiesta kanina sa bukid namin, yet for the whole day after I woke up, wala talaga sa plano ko ang gumala. Srsly, honestly, WALA TALAGA kasi I have no money at all.

Around 2pm, nung tinawagan ako ni Ian. Sabi nya punta daw ako sa bahay nila Jon Leo para kumain. Tapos pagdating ko dun, nakita ko sa Yaya Thomas tapos sinamahan ko sya sa bahay nila Mikel. Pagdating sa bahay nila Mikel, binigyan nila ako ng pepsi, tapos biglang dumating si E. Ok. Usap-usap kunwari, tapos umalis na din kami. Bumalik ako sa bahay nila JL, tapos si E pumunta dun sa internet cafe kasama classmates niya.

7pm, nagtext sya. Hinahanap nya na ako. Sabi ko dun kami sa crown magkita. After how many minutes [since ako yung nauna, and ALWAYS will], dumating na sya tsaka pumasok na kami sa loob ng gym.

Ang awkward kasi kaming dalawa lang yung magkasama. Kung saan saan kami napadpad ang nagplanong umupo. Good thing after how many minutes, dumating na din yung classmates niya at nakisama na din kami. Supposedly 8pm ako uuwi, pero hindi ko alam na 8pm pala magsisimula yung program. So natahimik lang ako at nag-isip ng pinakagagong alibi kay Lola. I ended up telling the truth [some part]. Sabi ko na I was at the gym with some friends and uuwi agad right after the program, which was true. I was with my friends [E’s classmates], umuwi din.

Ayun na nga. Good thing there’s this rain. I have the best excuse para ma-late ng uwi. Ang lakas nga talaga ng ulan. Hihihihihi.

Kinilig lang ako kay E kanina. Hindi ko kasi sya pinapansin: yung tipong kung hindi nya ako kakausapin, hindi ko sya kakausapin. So for the whole night, magkatabi lang kami tapos sya yung palaging nagsasalita. Bigla nyang kukunin yung kamay ko, bigla nya akong sasabihan ng I love you, which was a good thing. :”>

Medyo nag-away nga lang kami pagkatapos. Sya kasi, gusto pang sumama mag DOTA kasama pinsan nya. Ewan ko kung gaano ako kaganda, na sa akin pa rin ang bagsak nya. Natawa ako kasi parang nagselos na din sya kasi dun ako kay Yaya Thomas palaging sumasama. Ultimo habang naglalakad kami sa ulan, si Thomas kasama ko, plus, sya pa yung naglagay ng panyo sa ulo ko. Biglang nagka-moment of silence si E sa gilid. After how many minutes, hindi ko na matiis. Nilapitan ko si E tsaka sinuklayan yung buhok nya. Maya-maya nag-usap sila ni Raffy [pinsan] nya. Maya-maya, sila nanaman ni Yaya Thomas nag-usap, tinanong kung uuwi na daw ba. Tapos biglang naglaho si Yaya Thomas, umuwi na pala. Ang sama.

Sumabay kami ng uwi ni E. Nakakatawa kasi nagplano pa kami kasama ang tricycle driver. Nakakatawa talaga. HAHAHAHA.

I love this day. Nagka-disco pa sa kwarto ng katulong namin kasi hindi nya ako marinig sa lakas ng ulan. Tinatawag ko kasi sya kasi naka lock yung front door namin. Ayun, binuksan nya pinto tapos dumeretso ng banyo. Nagbihis at nag tumblr. Ang saya saya saya saya ko ngayon. <3

TBH, ngayon lang ako naka feel ng complete freedom. Ang plano ko pa sanang alibi, eh andun ako sa school kasi may program. Last part ko lang din yun naisip kasi umuwi pala ako dito sa bahay kaninang 5:30pm. Ang bobo ko, noh?

Hihihi. Good night. :D

</////////////3

Happy Birthday sa isa sa mga babaeng hindi ko kayang kalimutan sa mundo. ;)

O sige. Emote nanaman.

Eto yung mga moment na ayaw na ayaw ko eh — yung lahat nalang ng taong mahal ko inaaway ako. Okay. Kasalanan ko na, pero sana intindihin niyo din ako. :(

Yung confidence level 100 ko, naging level 0. Feel ko wala na lahat.

I feel like crying. Ayoko na din pumunta sa school bukas. Fuck that practice. Ewan ko ba. Ang baba-baba-baba ng tingin ko sa sarili ko ngayon. I feel so worthless.

Bakit kung sino pa yung mga taong mahal ko, hindi nila ma-realize yung totoong value ko? Ewan ko ba. Sila pa naman yung nagsasabi na mahal nila ako tapos…

Wala na. Wala na ‘kong courage para mabuhay. This shit happens to me ALWAYS. Nasanay na ako. Anytime, after ko maging masaya ulit, iiyak nanaman. Bipolar? Yes.

Ayoko na kumain.

Maybe if I were prettier he’d love me more. 

I’d start to starve myself to death again hanggang pumayat ako. Nakaka bad trip din to si mommy eh. Edi sya na! Wala akong pakealam!

Tangina. Mabuti pa sa tumblr. Ayoko na. Ayoko na. Srsly. :’(

Yung sobrang sakit, na feel na feel na feel mo talaga yung sakit. Literally.

Fuck this shit.